Categorie: Tekst

“Aangerand, jij? Daar ben je te lelijk voor!”

Steeds weer komen nieuwe cijfers naar buiten over seksueel misbruik. Dat veel vrouwen er een keer mee te maken krijgen, en dat weinigen erover praten of aangifte doen. Elke keer is er weer discussie, met als onvermijdelijke conclusie: “Maar verkrachting is heel erg! En het is heel naar dat meisjes daar niet over durven te praten! Ze hoeven zich nergens over te schamen!” Ja, waarom is dat eigenlijk, dat vrouwen (of beter gezegd: slachtoffers) er niet over praten? Hier voor eens en voor altijd een antwoord.

Lees hier verder! →

Tolerantie enzo

Principes heb ik niet in overvloed, maar ik heb er wel een paar waar ik veel waarde aan hecht. De belangrijkste is dat ik probeer mensen open tegemoet te treden, met interesse en belangstelling, en zonder oordeel. Iedereen verdient een kans. Het dwingt me om mezelf steeds weer te verbeteren, en dat vind ik mooi.

Zo kan ik me herinneren dat ik een jaar of vijf geleden een aankondiging zag van de eerste aflevering van Adieu God, het programma waarin Thijs van den Brink mensen interviewt die van hun geloof zijn gevallen. Ik weet nog dat ik iets tweette in de trant van: “OMG, die christenaap van Knevel en Van den Brink gaat solo. Nein!” – of misschien was het nog wel onaardiger. Nog geen minuut later antwoordde Thijs zelf: “Ha Aafke, ik ben benieuwd of je naar mijn programma gaat kijken. Laat me weten wat je ervan vindt!”

Lees hier verder! →

Waarom alles altijd de schuld van vrouwen zelf is – Deel 1

Dit artikel verscheen op Joop.

Ik reed naar de studio en luisterde naar Radio 1. Het ritje duurde precies een kwartier, maar in die 15 minuten hoorde ik zoveel boosmakende onzin verkondigd worden dat ik de rest van de dag heb zitten broeden op een stukje. Niks nieuws onder de zon so far. Ik ga proberen genuanceerd te zijn (dat schijnt in de aard van de vrouw te zitten), maar vergeef me als dat hier en daar niet helemaal lukt.

Lees hier verder! →

Tatoeages zijn echt niet zo eng hoor, mevrouw.

De Volkskrant wilde mijn reactie op deze domme column van Renée Braams niet plaatsen. Dus zette ik ‘m op facebook en werd ‘ie alsnog als een malle gedeeld & geliked.


Toen ik vanochtend de column van Renée Braams over tatoeages las twijfelde ik of ik zou reageren. Tuurlijk: het ondoordachte gezwets van Braams heeft me weer eens tot razernij gebracht, maar toch… misschien maak ik mezelf onsterfelijk belachelijk wanneer straks blijkt dat ik in de grootste hoax uit de volkskrantgeschiedenis ben gestonken en Braams een typetje van De Speld blijkt te zijn. Toch schrijf ik dit stuk, want mocht “Renée Braams” een echt persoon zijn, een moeder die kinderen opvoedt en een columniste die in de Volkskrant de ruimte krijgt om haar intolerantie breed uit te meten, dan wil ik in ieder geval mijn zegje hebben gedaan.

Lees hier verder! →

Where is ze money, Lebowski?!

3voor12/Utrecht, 22 mei 2014

Elke muzikant heeft een bijbaantje. Muziek maken is namelijk een hobby. En van je hobby je beroep maken is slechts voor weinigen weggelegd, zoals je tante vroeger ook al zei. Dus totdat je je eerste stadionconcert onder de naam Kitsch met een grote K uitverkoopt, zal je een paar dagen per week een ‘echt’ beroep moeten uitoefenen. Dat is geen ramp, maar er zitten wel een paar haken en ogen aan.

Lees hier verder! →

Minihandleiding Instore-touren

Gisteren speelden we in Velvet-Music Rotterdam, en dat betekent bijna het einde van de instore-tour. 24 mei spelen we nog in Sounds Venlo, dat wordt officieel de laatste-laatste. Drie maanden en 15 platenzaken verder kan ik wel zeggen dat ik een soort van ervaringsdeskundige ben geworden, daarom hier een mini-handleiding Instore-Touren.

Lees hier verder! →

Docentenleed

De Volkskrant, 14 april 2014

Iedereen heeft een mening over docenten, maar docenten moeten vooral “lekker zichzelf zijn” voor de klas, schrijft Lianne de Ree in De Volkskrant, in een stuk dat schittert in nietszeggendheid. Waar je als docent elke gelegenheid zou moeten aangrijpen om stelling te nemen, volstaat De Ree met de conclusie dat je het als docent nooit perfect doet, omdat elke leerling nu eenmaal anders is.

Lees hier verder! →

Heddedrugsop?

3voor12/Utrecht 22 maart 2014

Vrijdagavond speelden we in Tilburg. Net voor onze set begon, kwam de band binnen die de afterparty zou verzorgen. Jongens van een jaar of twintig, of zelfs niet eens, met koffers vol laptops en synths. Ze schudden ons de hand en keken ons wat jachtig aan. Of hoe moet je anders een ietwat ongefocuste en nerveuze oogopslag omschrijven? Ik vond het wel schattig, ik dacht nog: het zal hun eerste optreden wel zijn.

Lees hier verder! →

Kanemoeders

3voor12Utrecht/Radio 18 februari 2014 (luister)

3voor12Utrecht 20 februari 2014 (lees)

Ik moet iets opbiechten. Toen ik 15 was, was ik fan van Kane. En niet zomaar fan: ik was idolaat. Het was toen al niet zo cool om fan te zijn van Kane. Zeker niet als je er, zoals ik, prat op ging alto te zijn, en je je doorgaans bezighield met luisteren naar Radiohead en het aanbidden van dode helden als Jeff Buckley en Kurt Cobain, en het schilderen van spinnenwebjes en traantjes onder je ogen met eyeliner.

Lees hier verder! →

Eierballennijd

3voor12Utrecht/Radio, 21 januari 2014

Toen ik op een dag besloot dat al dat gejengel achter mijn piano misschien beter ingekort kon worden tot 3,5 minuut, en iemand daar lucht van kreeg en me eenmalig 3,5 minuut op een podium zette, was ik opeens een “liedjesschrijver”. Niet lang daarna werd ik op allerlei plekken (van veredelde wc’s tot modderige festivalletjes) gevraagd om deze zogenaamde “liedjes” te laten horen.

Lees hier verder! →